Link naar beginpagina van website.

Voeg nieuw bericht toe

[1] 2 3 4 5 6 7 Volgende


Marjo Ramakers
01-09-2021, 12:16


Beste Anton,

Wat een schok, het bericht van jou op de discussielijst van de NVVS dat Nicolien overleden is. Ze deed jaren geleden de opleiding in Utrecht aan de Rino, waar ik hoofddocent was. Ik herinner me haar als authentiek en no-nonsense. In de pauzes spraken we af en toe over hoe ze met jou en de kinderen thuis genoot van het landelijke leven. Ik weet niet eens of het klopt maar in mijn gedachten woonden jullie op een boerderij. Zo klonk het althans.
Het was mooi om te zien hoe ze volkomen zichzelf was en bleef, zowel in haar werk als psycholoog, en ook tijdens de opleiding tot seksuoloog. Ze stak niet onder stoelen of banken dat ze dingen moeilijk vond, durfde problemen te benoemen, klagen was haar vreemd, en ze ging gewoon door totdat ze de dingen begreep en onder de knie had. Het was iemand waar ik als collega met gerust hart een patiënt aan zou toevertrouwen.
Wat ontzettend verdrietig dat ze dood is, en wat een gemis voor jullie als jong gezin.

Marjo Ramakers


Peter Leusink
26-08-2021, 09:43


Beste Anton, ik vernam zojuist dat Nicolien is overleden, wat een vreselijk bericht. Heb op de site gelezen wat er allemaal is gebeurd, wat overrompelend snel, wat wreed. Ik heb kortdurend met haar gewerkt, een scholing opgezet in Eindhoven. Ze was zo enthousiast en sprankelend, seksuologie was voor haar een nieuw werkveld, ze wilde dit zich graag eigen maken. Ik wens jou en je gezin alle sterkte toe. Ik hoop dat het enigszins kan troosten dat ze er in haar korte leven voor vele mensen echt toe heeft gedaan.


Maarten Sars
24-08-2021, 21:14


Dag Anton, Merel en Twan,

Kreeg net een berichtje door dat Nicolien is overleden en heb direct de website gelezen.
Heel onwerkelijk en hartverscheurend om al die berichten te lezen, daar wordt je meer dan stil van. Kan me niet voorstellen hoe dit voor jullie als nabestaanden moet zijn, een mooi afscheid is waardevol, maar dit een plek geven met elkaar lijkt me een extreme opgave waar ik jullie heel veel succes mee wil wensen. Dit zal een weg zijn met veel dalen, maar hopelijk ook pieken.
Het beeld van een Laride uitje dat jullie met z’n vieren gelukkig en lachend op een pietplezier fiets zaten kwam direct in mijn op, ook al is dat misschien wel 12 jaar terug. Hoop dat jullie over een tijd weer af en toe die lach op jullie gezicht kunnen hebben en als team door kunnen gaan ondanks dit grote gemis.
Laat de mooie herinneringen jullie de kracht geven om door te gaan.

Maarten en Leonie


Ingeborg
20-08-2021, 18:37


Hai Merel, Twan en Anton,

Nicolien heb ik heel lang geleden, tijdens de studententijd (of net erna), ontmoet via Anton. Ik heb Nicolien niet vaak gezien.
Wij, Anton en ik, zijn elkaar na die tijd uit het oog verloren, dus helaas heb ik Nicolien niet echt leren kennen.
Alle berichten hieronder geven wel een hele goede indruk van wie ze was. Wauw, ik had haar graag leren kennen en ik had graag die spiegel van haar voor gehouden gehad en goede diepe gesprekken met haar gevoerd. Hoe zou dat geweest zijn?

1 ding is absoluut zeker, toen jij, Anton, Nicolien voorstelde was het zo duidelijk dat je heel gek op haar was en dat is altijd zo gebleven. Hoe mooi!!

Ik hoop dat jullie samen de kracht hebben om het verlies van Nicolien aan te kunnen. Weet dat mijn deur altijd voor jullie open staat.
Heel veel sterkte en liefs!
Ingeborg


Ingrid
17-08-2021, 13:02


Lieve Twan en Merel en Anton,

Op zoek naar Nicolien op LinkedIn omdat ik daar een tijd geleden een paar zorgelijke posts van haar las en ik haar nu een privé berichtje wilde sturen, kreeg ik haar profiel niet gevonden. Al snel deze website gevonden en zojuist met tranen in mijn ogen gelezen dat ze overleden is.

Nicolien was mijn collega bij HSK Eindhoven. En oh, wat een lol hebben we met haar gehad! Zo nuchter, zo grappig! En zo ontzettend supertrots op haar kids.

Ik wens jullie alle sterkte van de wereld! X


Oda Bauhuis
10-08-2021, 21:48


Beste Anton, Twan, Merel

In 2007 werd ik vestigingsmanager bij HSK Eindhoven en leerde ik Nicolien kennen als een gedreven, leergierige psycholoog die de liefde voor haar gezin en kinderen moeiteloos leek te kunnen combineren met de liefde voor haar vak. Ze had een geweldige humor, vooral als ze op dreef was met collega Ronald. Meestal moest ik er heel hard van lachen, soms van slikken.
De jaren daarop groeide ze uit tot een prettige, gewaardeerde collega. We werkten hard en hadden als team van het kinderexpertisecentrum een hoop lol met elkaar, zowel op de vestiging als buiten werktijd. We hebben gefeest, geschaatst, gevolleybald, veel hardgelopen en lekker samen gegeten. Ik herinner me nog een heel fijn teamuitje bij jullie thuis. Ook hebben we bij een teamuitje geschilderd. Nicolien maakte een luchtballon.
Wat ontzettend verdrietig dat ze ziek geworden is en jullie en haar vak op zo'n jonge leeftijd heeft moeten verlaten. Bij de speech voor haar GZ-diploma kon ik een heel positief verhaal koppelen aan die luchtballon. Helaas krijgt 'in de wolken' nu een heel andere betekenis.
Ik wens jullie heel veel kracht, moed en steun bij het loslaten van Nicolien en het vasthouden van elkaar.
Marathon eindhoven HSK
Marathon eindhoven HSK


Karin Bosma
10-08-2021, 16:21


Lieve Anton, Merel, Twan,

Ik kom er zojuist per toeval achter dat mijn oud collega en vriendin Nicolien is overleden. Ik kan dit nauwelijks bevatten en ben direct met al mijn gedachtes en gevoel bij jullie als gezin en bij de familie. Ik heb Nicolien leren kennen rond 2000 en we hebben heel wat werk uurtjes en opleidingsuurtjes samen doorgebracht in deze periode. Altijd weer gezellig door de ontzettend nuchtere houding van Nicolien en haar geweldige humor. Wat was ze altijd enthousiast over haar dieren en later super trots en blij met haar gezin en de prachtige woning in Vessem. Het idee dat zij zo vroeg het leven heeft moeten verlaten stemt me intens verdrietig...wij zijn geboren op exact dezelfde dag (9-12-1975) en het feit dat zij nu niet meer is, is te bizar.

Ik wens jullie alle liefde toe en haar humor, nuchterheid en kracht om door te gaan... ik denk aan jullie! groetjes Karin Bosma


Ellen Koster
05-08-2021, 11:49


Lieve Nicolien,

Ik zal je missen. Als supervisor, sparringpartner en vriendin heb je veel voor mij betekent. Op cruciale (keuze)momenten in mijn werkende leven, spaarde ik mijn vragen en gedachtenspinsels op om ze aan jou voor te leggen tijdens één van onze etentjes. Jouw analytische blik, nuchter, eerlijk en vol humor, gaf mij dan een andere en waardevolle kijk op mijn gedachten. Je was een voorbeeld voor me. Het is zo schokkend dat het gewoon ophoudt nu. Het was nog lang niet klaar. En ik had het je zo gegund dat je nu fijn de vruchten kon gaan plukken van al het harde werken van de afgelopen jaren.
Ik wens jouw man en kindjes heel veel sterkte toe. Ik zal nog veel aan je denken en in mijn eigen gedachten onze gesprekken voeren.

Veel liefs, Ellen.


Tante Dinie
01-08-2021, 16:55


Lieve Anton Twan Merel

En voor allen die het gemis van Nicolien gaan voelen .
I AM SO SORRY FOR YOUR LOSS.

Wanneer het tijd is in een mensenleven om zachtjes van deze aardbol af te glijden dan hoop je maar dat er lieve mensen bij je zullen zijn die liefdevolle jouw hand vast houden
Nicolien was daarin bevoorrecht
De lieve mensen rond haar heen hadden ,na een intense strijd met haar ziekte het vele verdriet daarvan nog veel liefde over om haar ruimte te geven afscheid te nemen van alles wat ze lief had, zodat zij rustig deze wereld kon verlaten toen het tijd was, ook al was die tijd nog veel te vroeg
Deze dappere family kan daar hopelijk troost uithalen.

Ik leerde Nicolien kennen door Anton.
Zijn moeder en ik zijn 50 jaar goede vriendinnen al woon ik 45 jaar daarvan in Amerika. Door regelmatig bij zijn ouders in huis te logeren heb ik Anton zien opgroeien
Van baby naar kleuter, van kleuter naar tiener, van tiener naar student en naar verliefden jonge man . Dol gelukkig met zijn meisje Nicolien waar hij beslist mee wilde trouwen
Hij had zijn lief gevonden
Ik beloofde op zijn huwelijk te komen
Vriendinnen praten vaak over de kinderen en het wel en wee ervan . Wij dus ook
Vele brieven foto,s en telefoon gesprekken vanaf 1980 zodat we vooral op de hoogte zouden blijven van onze beide families
Dit jaar heb ik het verdriet van mijn vriendin van dichtbij gevoelt.
De moeder die het ongelooflijke verdriet van haar zoon in zijn ogen ziet
De schoonmoeder die de pijn van haar schoon dochter voelt in haar ziel
De oma die in stilte huilt om haar kleinkinderen
Het was een emotionele tijd voor iedereen

Ik leerde Nicolien wat beter kennen op hun trouwdag
Stralend en met felle ogen de wereld in kijkend gaven ze elkaar het JA woord.
Ik mocht er bij zijn
De 2 prachtige blije jonge modern denkende mensen stapten die dag hun toekomst in en ik gunde ze van harte een lang en gelukkig leven toe

In de jaren die volgden hebben zij vol liefde en met wederzijds respect een bruisend leven opgebouwd
Jaren later ontmoette ik Twan en Mereltje op de boerderij in Vessem.
Nicolien en Anton hadden zich in mijn afwezigheid ontwikkelt tot liefdevolle ouders maar hadden individueel toch heel kundig hun eigen stempel kunnen zetten binnen het gezin maar ook daar buiten
Ik vond Nicolien een moderne , energieke wel bespraakte slimme jonge vrouw
Genietend van haar rol en bijdragen aan het leven dat ze samen voor ogen hadden
Vele dieren op de boerderij en vele verbouwingen gaf aan alles en iedereen een eigen plekje.
Helemaal in hun eigen stijl en tempo

Toen ik het verdrietige nieuws hoorde dat de kanker al in een ver stadium was en ook nog van het agressieve soort, stonden onze vriendinnen harten even stil
Vele vragen van Lien aan mij
Hoe moeten ze hier doorheen geraken
Hoe gaan de kinderen dit ervaren
Hoe kunnen zij zich nog optrekken aan een sprankje hoop voor betere tijden

Dapper, respectvol en vooral heel liefdevol naar elkaar maar wel op hun eigen manier
Dat was wat we in de gesprekken verwoorden

En dat hebben ze gedaan
Het verdient een pluim vanuit mijn hart
Het krijgt respect vanuit mijn ziel
Het was dapper maar vooral heel liefde vol naar elkaar

De overgebleven tijd was er om mooie momenten vast te leggen voor de achterblijvers
Zij hebben samen alles op alles gezet om de dagen in te vullen zoals ze het zelf graag wilden en het blijven troostende momenten in de harten van die daar deel van mochten zijn
Ontmoetingen met Nicolien blijven bewaard voor iedereen anders maar altijd waardevol

Het leven op de boerderij ging door tot het allerlaatste momenten NU mag het even stil staan om te wennen aan het leven zonder Nicolien
Het is haast niet te verdragen
Mijn hart gaat uit naar Anton en de kinderen en de lieve beesten

Ik heb haar niet vaak gezien maar leren kennen via mijn vriendin
Slaap zacht en tevreden Nicolien

Knuffel van mij Anton
Huwelijk Anton en Nicolien
Huwelijk Anton en Nicolien


Len kapteijn (vervolg)
30-07-2021, 04:51


Bijna op dezelfde dag van de diplomauitreiking krijgt ze de fatale diagnose die er de oorzaak van is dat we nu allemaal hier bij elkaar zijn.
Hoe wreed Jan het leven zijn?
Er zijn geen woorden voor, ons rest slechts berusting en verdriet.

Toch viel ik ook grote dankbaarheid voor de fantastische dochter die ze was en altijd blijft .Heel veel goede herinneringen aan onze gesprekken, onze wandelingen,onze lunches en om het feit dat ik zo dichtbij mocht komen ook toen het moeilijk was.


Len Kapteijn (moeder)
30-07-2021, 04:43


Een week geleden was dit mijn praatje bij haar afscheidsdienst. Het klopt niet!
Het klopt niet dat dat Nicolien daar nu ligt en ik hier sta. Als ik soms aan het einde van mijn leven dacht dan was wat ik me voorstelde andersom: ik daar en zij hier achter de microfoon. Want ik weet dat ze dat kon en zou doen. Het heeft niet zo mogen zijn.

Ik zou uren willen praten over haar en uren willen luisteren naar verhalen over haar, maar ik begrijp dat daarvoor dit de plaats en de tijd niet is.
Toch wil ik een aantal dingen belichten die ik typerend vind voor Nicolien.

Een van de eerste dingen waar ik aan denk is: ze is geen Plessers. Ze zal niet iets aardigs zeggen om zelf aardig gevonden te worden als ze het niet meent. Ook niet voor de lieve vrede of met een gevoel van ‘och, laat maar’.
Volgens mij is dat aangeboren en kreeg ik al vroeg daar een voorbeeld van.
Ze was 5 jaar, het was op het eind van haar eerste jaar basisschool en de verjaardag van de juf zou worden gevierd.Ik haalde haar van school en vroeg uiteraard: “ en was het leuk, de verjaardag van de juf?” Ze keek me aan en zei: “ ik zing niet voor Joey!”.
Met die eigenschap maakte ze het leven voor zichzelf niet makkelijker, ook niet voor de ander. Maar als je het geduld en het lef had om het proces van : wie ben jij, wie ben ik,hoe is onze relatie, wat voelen we, wat bedoelen we met haar aan ging dan leerde je haar echt kennen, maar ook jezelf.
Nicolien was niet iemand van: ik kwam, ik zag en overwon, nee, met Nicolien kostte het tijd en inspanning, maar dan kreeg je ook wat, namelijk een hechte, stevige, vertrouwensvolle relatie, dan leerde je haar echt kennen met haar goede gevoel voor humor, het kunnen genieten van kleine dingen en gekke situaties kunnen herkennen en daar kostelijk om kunnen lachen.
Een tweede in het oog springende eigenschap van haar was haar gave van zelfreflexie.
Ze was eerstejaars student in Tilburg. Ze kwam in het weekend thuis en ik vroeg: “hoe is het?”. Ze zei:” het is goed en nu denk jij natuurlijk, dat komt omdat ze Anton heeft, maar zo is het niet, ik heb Anton omdat het goed met me gaat!”.
Dan heb je dus over jezelf nagedacht!

Een laatste eigenschap die ik wil normen is haar enorme doorzettingsvermogen.Ook deze eigenschap was al vroeg in haar leven aan de orde.
Het behalen van het zwemdiploma stagneerde tot haar vader haar beloofde naar de pony’s te gaan kijken als ze dat diploma gehaald had.In no-time was het gepiept. Zo gezegd, zo gedaan en zo kwam ze op paardrijles bij Doeska op de Zwaanweg. Op zich al een hele prestatie om dat voor elkaar te krijgen in een gezin waar alle vrije tijd werd doorgebracht op de zeilboot. Van die paardrijlessen zei ze onlangs zelf nog: “ ik had geen talent voor paardrijden , maar ik had wel doorzettingsvermogen.”
wij, haar ouders keken daarnaar met ontzag en bewondering en dat resulteerde in de komst van een eigen pony, een fjord, die ze Fentje doopte. Hij was 4 toen ze hem kreeg op haar 14de verjaardag en 29 jaar toen hij dood ging. 25 jaar was hij haar grote vriend. Hij verhuisde mee van Zeeland naar Tilburg, naar Eindhoven, naar Valkenswaard en naar Vessem. Anton vertelde dat er altijd eerst gezocht moest worden naar een plek voor Fentje en dan pas voor henzelf.De liefde voor paarden is altijd gebleven en m.n. voor fjorden.

Op dat doorzettingsvermogen werd nog een flinke wissel getrokken in de afgelopen 5 jaar. Eindelijk kreeg ze een plek in de lp opleiding, iets dat ze al heel lang wilde.ze ging de uitdaging aan en het viel haar niet mee. Van het werk op de verschillende afdelingen genoot ze, maar het onderzoek werd een weg met veel hobbels en valkuilen. De relatie met haar begeleiders bleef stroef en onbevredigend. Gelukkig heeft ze de eindstreep wel gehaald.

Maar dan, dan trekt ze het winnende lot in een pikzwarte loterij.


Daphne
27-07-2021, 10:34


Lieve Nicolien,

Ik was geschokt en verbijsterd toen ik hoorde dat je niet meer onder ons bent. Hoe oneerlijk!
Via mijn moeder, die nog op het dorp woont waar wij zijn opgegroeid, kwam ik het te weten.
Zoals ik lees in de verhalen was je als mens niet verandert naarmate je ouder werd: doortastend, vriendelijk, humorvol, direct. Ik wil dan ook wat herinneringen delen over jou.

Ik heb jou leren kennen op de de basisschool De van Duyvenvoorde in Oost-Souburg.
We kwamen bij elkaar over de vloer om met elkaar te spelen. Ook hadden we allebei een hond (naar ik mij weet te herinneren heette jullie hond Gijsje, een teckel).

Je had al vroeg een passie voor paarden en ja hoor je mocht op paardrijles in Koudekerke. Soms mocht ik mee en ging dan kijken hoe jij dat deed. Na de les mocht ik ook proberen om even te rijden met jouw hulp. Je was altijd heel rustig met uitleg en geduldig.

Op kamp in groep 8 zaten we eens lekker op de schommel. We hadden toen een liedje gehoord “one day I’ll fly away”…. Hebben daar toen zelf wat regels na verzonnen en hebben geprobeerd, schaterend van het lachen tijdens het zingen, om heel hoog te komen op de schommel om ‘ weg te vliegen’. Je kon van bepaalde situaties iets bijzonders/ leuks maken met een toffe humor.

Na het overlijden van mijn oma ben je langs gekomen met jouw vader om jouw roos, welke je had gehad na de uitvoering van de eindmusical, om die aan mij te geven als troost. Dat was typerend voor jou….

We gingen na de basisschool ook samen naar het middelbaar, SGS Scheldemond in Vlissingen.
Uiteindelijk ging jij naar het VWO en ik naar de HAVO. Jij had toen in die tijd een verzorgpaard vlakbij het treinstation Vlissingen. We gingen dan samen kletsen, lol maken en je paard verzorgen. Nu mocht ik ook eens op dit paard zitten…. Net op dat moment kwam de trein en iets liet het dier schrikken waardoor ik eraf viel. Had pijn en weinig kracht in mijn hand en dacht er niet veel van. We waren allebei op de fiets en je bracht me naar huis. Volgende dag bleek mijn pols gebroken dus die moest in het gips. Zelf zijn paarden mijn passie niet geweest. Neemt niet weg dat de momenten dat we elkaar spraken altijd gezellig waren.

Naderhand is het contact verwatert omdat we allebei andere dingen najoegen, jammer genoeg.

Ik leef met jullie mee en wens jullie, de familie en vrienden kracht en sterkte toe met jullie verlies.
Koester alle mooie, warme herinneringen aan haar voor nu en in de toekomst.

Daphne Fusy
(oud klasgenote)


Sander en Thérèse
26-07-2021, 22:22


Lieve Anton, Twan en Merel,

Wat een verschrikkelijk bericht dat Nicolien niet meer onder ons is. Wij leven ontzettend met jullie mee. Eigenlijk hebben we er verder geen woorden voor...

Omdat dit bericht vooral ook bedoeld is om Nicolien een hele sterkte plaats te geven in jullie harten proberen we toch maar even wat herinneringen van ons aan Nicolien met jullie te delen.

Sander en Anton hebben elkaar in Tilburg tijdens de studie Volkshuisvesting op de HTS leren kennen. Dit was een fantastische tijd. Naast het feit dat we natuurlijk heel veel geleerd hebben hebben we ook veel biertjes met elkaar gedronken en hebben we een paar mooie reizen naar Boedapest en Barcelona met elkaar mogen maken.

Na de studie tijd is het contact altijd wel gebleven. In die tijd hebben we ook Nicolien leren kennen. Nicolien was voor ons een hele bescheiden, nuchtere Zeeuwse die soms heel onverwacht verassend uit de hoek kon komen. Die aparte vorm van humor maakte haar voor ons heel bijzonder. Daarnaast hebben we haar ook leren kennen met een enorme passie voor dieren en vooral ook als iemand die echt kon genieten van een lekker biertje op zijn tijd. De laatste jaren spraken we elkaar ongeveer een keer per jaar. Dit ging meestal gepaard met een BBQ samen met Michel en Daniëlle. Onze kinderen Fenna en Jurre en ook onze hond Bikkel waren daar ook altijd bij.

De laatste twee jaar heb ik weer heel intensief contact gehad met Anton omdat we samen in Venlo een project hebben gerealiseerd. Tijdens deze periode heb ik regelmatig met Anton gesproken over het ziekteproces van Nicolien en heb ik vaak mogen horen hoe sterk ze zich heeft gehouden ondanks die klote ziekte. Ik heb zeer veel respect voor jullie alle drie hoe jullie met deze periode zijn omgegaan. Wij hopen komend jaar samen met jullie en met Michel en Daniëlle weer een keer de BBQ te kunnen aansteken in Vessem. Dan kunnen we bij deze gelegenheid mooie herinneringen ophalen aan jullie Nicolien. Heel veel sterkte de komende tijd! Sander, Thérèse, Fenna, Jurre & Bikkel van Lier


Maarten van Nuenen
26-07-2021, 20:25


Al 13 jaar zagen we elkaar bij de leuke, feestelijke en gezellige momenten van Laride. Wat onwerkelijk en oneerlijk dat Nicolien ons zo snel en veel te vroeg heeft moeten verlaten. Onze gedachten zijn bij jullie en we wensen jullie alle sterkte toe.

Hanneke en Maarten


Pauline Vogelenzang
26-07-2021, 10:58


Beste Anton , Twan en Merel ,

We kenden elkaar niet heel erg goed maar als jullie tandarts in Vessem zag ik jullie mooie gezin zo’n 2 keer per jaar. In die contacten was er ruimte voor gesprek en werd er toch een band gesmeed. De laatste keer in maart was ik in eerste instantie verbaasd dat jullie met zijn drieën in de wachtkamer zaten totdat jij Anton mij het verschrikkelijke nieuws vertelde. Vol ongeloof hoorde ik het verhaal en het raakte me enorm.
Warm , liefdevol en sportief komen bij me op als ik aan jullie als gezin denk.
Met Nicolien had ik gesprekken over haar opleiding/ werk en natuurlijk onze gemeenschappelijke interesse : paarden. Een energieke vrouw met een krachtige pure uitstraling! Zo staat zij in mijn geheugen gegrift.
Ik wens jullie enorm veel sterkte ….

Pauline Vogelenzang


Anne Bekkers
26-07-2021, 09:51


Beste Anton, Twan en Merel,

Wat een vreselijk oneerlijk en onwerkelijk bericht dat Nicolien er niet meer is. Ik heb haar leren kennen als collega seksuoloog binnen GGzE als een open, kundige, toegankelijke en enthousiaste vrouw. Ik mocht haar altijd bellen voor een seksuologie vraag. Ze maakte tijd vrij en ze dacht maar al te graag met me mee en deelde haar kennis en ervaringen. Dat heeft mij ontzettend geholpen en ze wist me mee te enthousiasmeren om seksuologie beter op te kaart te zetten.

In april kwam ik terug van zwangerschapsverlof en belde ze me op met dit vreselijke bericht. Ze was zo lief en betrokken en deelde ervaringen van toen zij kleine kindjes had. Toen ik naar haar kinderen vroeg, barstte we allebei in huilen uit. Ik had niet verwacht dat dit mijn laatste contact zou zijn.

Ontzettend veel sterkte en kracht voor jullie.

Lieve groeten,

Anne Bekkers


Linda en Paul Puister
25-07-2021, 17:30


Lieve Anton, Twan en Merel,
We zijn een oprechte, integere vriendin verloren. Dapper en realistisch met een heel goed gevoel voor humor.
Herinneringen aan Nicolien heb ik zeer veel, hier een paar steekwoorden, een uitgebreid verslag met beeld volgt nog:
-Fentje, vakantie te paard kamperend bij de Loonse en Drunenese duinen, heel veel paardrijden onder andere op de veluwe, wandelen, Terschelling, sneeuw, gezelligheid, samenzijn, Pluto en Pleuntje. Eigenlijk altijd lekker actief buitenzijn, goede gesprekken, goed gezelschap gevolgd door een heerlijke maaltijd. Fijn dat we dit allemaal hebben kunnen beleven samen.
Upload: 25.07.2021
Upload: 25.07.2021

Lieve Anton, Twan en Merel, heel veel sterkte! Ik heb zelf veel steun gehad aan onderstaand gedichtje, misschien helpt het jullie ook:

Wanneer je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart en zie
dat je huilt om wat je vreugde schonk.


Esther Binnendijk
25-07-2021, 16:11


Beste Anton, Twan en Merel,

Ik werkte samen met Nicolien bij HSK en herinner me haar gezelligheid en gekkigheid goed! Zo introduceerde ze koe-volley (volleyballen met een koeienknuffel die op de vestiging lag) en zorgde er voor dat we met een deel van het team meededen aan een volleybaltoernooi. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht om met het gemis van Nicolien om te gaan.

Groetjes, Esther Binnendijk


Maud Wijnhoven
25-07-2021, 12:42


Lieve Anton, Twan & Merel,

Welke woorden kunnen we gebruiken als het leven ineens zo oneerlijk lijkt? Al dagenlang zijn jullie in onze gedachten, het is niet voor te stellen hoe groot het gemis moet zijn nu jullie lieve vrouw en moeder er ineens niet meer is. Ik heb haar leren kennen als een vrolijke meid, levenslustig, slim, sportief met een grote liefde voor jullie gezin en voor dieren. Nuchter en tevreden, genietend van de kleine mooie momenten van het leven.

We hopen van harte dat het afscheid is verlopen zoals zijzelf en zoals jullie dat voor ogen hadden, persoonlijk en liefdevol. We wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe om dit grote verlies samen een plekje te geven. Het zal niet gemakkelijk zijn maar wij hebben er alle vertrouwen in dat jullie hier met veel liefde en steun een weg in weten te vinden. Heel veel liefs vanuit Breda en hopelijk tot binnenkort.

Dikke knuffel van Rob, Maud, Cas & Ties. XX


Michiel Baert
24-07-2021, 21:03


Gecondoleerd met dit enorme verlies en heel veel sterkte toegewenst voor het gezin, familie en vrienden!

Ik ken Nicolien van vroeger als een lieve vriendin. Daarna hebben we eigenlijk geen contact meer gehad maar ik herinner me haar als een lieve, opgewekte vrouw die midden in het leven stond.

Veel sterkte!
Michiel Baert

[1] 2 3 4 5 6 7 Volgende

Voeg nieuw bericht toe